Volg ons nu
Twitter over duurzaamheid in bedrijf
Praat mee over duurzaamheid in bedrijf
Partners
Columns
Meelopers
Door: Voline van Teeseling
Duurzaam is hip, trendy, door eenieder omarmd, onvermijdelijk. Zelfs de grootste hedonisten kunnen er niet omheen mee te doen aan de duurzaamheidshype en de postmaterialistische vijftiger krijgt eindelijk gelijk. Kortom, duurzaam zijn we eigenlijk allemaal wel een beetje, maar ….. het moet wel leuk blijven! De duurzame doener is namelijk geen lid meer van een politieke partij die actievoerend zijn of haar punt maakt op het Binnenhof of wilgen knottend lid van de lokale IVN-afdeling. Nee, de duurzame doener doet het allemaal zelluf, lokaal en op geheel eigen individuele wijze! Bijvoorbeeld met je oude jeep op pad de Sahara in om mensen te voorzien van medicijnen of schoolboeken, uiteraard fotoblogs verzorgend vanuit internetcafe’s onderweg. Door je eigen biologische moestuin te beginnen met vergeten groenten en een uit gerecyclede materialen vervaardigde vogelverschrikker. De opbrengst prijs je aan via Facebook en je eigen website, mikkend op veel volgers, likers en sponsors. Als miljonair pak je authentiek de armoede aan in Afrika of zet je je eigen ‘Meneer en mevrouw Jansen’s Fonds voor het behoud van de Bommelerwaard’ op. Kortom, duurzaam ondernemen en doen, dat doe je zelf!
Aangestoken door deze nieuwe wind, vraag ik me geregeld af, wat ík nu moet gaan organiseren of doen om mijn eigen specifieke bijdrage aan een betere wereld te geven. Ik kan immers niet zo veel. Ik ben een manager, een strateeg met een beetje verstand van marketing en communicatie, geen ondernemer. Wat doe je dan ? Ik heb enige tijd geleden besloten mijn kwaliteiten alleen in te zetten voor organisaties die een bijdrage leveren aan een duurzame maatschappij. Dat is wel duurzaam, maar niet hip, laat staan authentiek. Ik heb braaf spaarlampen en dubbel glas, heb een lease-auto geweigerd en ingeruild voor OV en fiets, maak geen vliegreizen voor vakantie, ben donateur van Amnesty, Vluchtelingenwerk, Natuurmonumenten etc, maar da’s niet zelluf doen. Dat is lurken, saai, consuminderen, uncool! Op momenten van reflectie, realiseer ik me dat ik moet trendsetten, geheel nieuwe nog nooit bedachte concepten moet introduceren die ineens het wereldvoedselvraagstuk oplossen en daarmee dan bij Pauw & Witteman moet zitten….
Maar stel, je bent dus wél duurzame ondernemer of doener. Je bent bijvoorbeeld al 20 jaar biologische boer, uitvinder van een energiezuinige auto, oprichter van een actieclub tegen de wapenindustrie of collectant voor een goed doel, dan wil je toch volgers, klanten, believers, investeerders, donateurs ? Dan wil je toch volgers, meelopers ?
Op momenten van ultieme zelfreflectie denk ik dan: als ik nou gewoon blijf doen waar ik denk dat ik goed in ben en dan die duurzame ondernemers ga steunen ? Gewoon door hun producten te kopen, hun acties te retweeten en in hen ga geloven ? Ben ik dan ook niet een duurzame doener ? Zouden we, in het belang van een duurzame samenleving, meelopen niet kunnen ontdoen van z’n suffe uncoole imago ? Als ik me daar nou eens voor inzet ? De slogan heb ik al: ”Mensch, durf te volgen!”.
Volg Voline via @VvTeeseling
Download als PDF |
Stuur door per e-mail
Video's
05-09-2012Politici van de zes grootste partijen kruisten op 4 september 2012 de degens tijdens Het Groene Verkiezingsdebat in Amsterdam. Het werd een boeiende en beschaafde serie tweegesprekken, met geregeld ... Lees verder
